درود بر تو ای خواننده!

 

راجع به تحمل یکی از دوستان یه نظر خیلی قشنگ داد که دلم نمی یاد راحت از کنارش رد شم و نگذارمش تو وبلاگ:

« گاهی خوبه که آدم از دست همسرش، پدرش، مادرش یا دوستی که خیلی روش حساب می کنه رو دست بخوره و به ستوه بیاد... گاهی خوبه یکی از کسانی که فکر می کرده بهترینه اونو تنها بگذاره چرا که فقط اون موقع است که می فهمه تنها کسی که باید به او رجوع کنه و چیزی بخواد همانا خداوند بی همتاست.............. »

اینم یه حرفیه

خدا را جا به دلهای شکسته است

دل بشکسته جو تا می توانی